Вакансіі
Журналісцкія байкі: «Нах нагель, Александр Леонидович!»
Год так 2000-й… На втором этаже ТЦ «Импульс» размещалась редакция газеты «Свободные новости». Для журналистов, стиль-редакторов, корректоров и верстальщиков была одна огромная комната, где у каждого было своё место. Я сидел за своим компьютером как-то, набирал текст. А когда я это делаю, то ненавижу, чтобы меня отвлекали.
Журналісцкія байкі: Как советская цензура миллионную шину запретила
Я могу рассказать вам, как с нами, советскими журналистами, во времена нашей молодости работала советская цензура.
Журналісцкія байкі: «Маленькое всё какое-то…»
«Зімой – з 2001 на 2002 год – у Варшаву прыехаў Уладзімір Пуцін, тады яшчэ прэзідэнт Расіі. І ўсіх журналістаў, якія прыйшлі на “спецыяльны выхад для прэсы” каля палаца польскага прэзідэнта, пусцілі туды прыкладна на гадзіну раней, бо ўсіх трэба было праверыць — ці працуюць дыктафоны, ці камеры сапраўдныя, ці гэта не нейкія там муляжы, каб там бомб не было…
Журналісцкія байкі: Как Сергей Возняк «трымаўся праўды» на Окрестина
«Когда 18 мая у меня дома провели обыск и нашли страшное орудие преступления – системный блок компьютера моего сына и 2 флэшки, меня отвезли в Ленинский РУВД и там объявили, что я на 72 часа поеду в изолятор на Окрестина.
Журналісцкія байкі: Асаблівасці сучаснага беларускага гумару
Размаўляю з гаспадаром сядзібы эка-турызму. Кажа, маўляў, да яго нават з тэлевізіі прыязджалі: і з СТВ, і з ОНТ, і з БТ… «Але БТ я больш на ганак не пушчу», — са скрухай кажа мой суразмоўца…
Журналісцкія байкі: Як дыктар N на дзяржаўным радыё эфір адкрываў
«Быў такі выпадак яшчэ падчас нашай працы на дзяржаўным радыё – гэта недзе год 1992-1993-і… Быў у нас такі файны дыктар (не буду называць прозвішча). А ў дыктараў была такая сістэма працы: яны працавалі да гадзіны ночы, потым начавалі ў дыктарскім пакоі, потым адкрывалі праграму вяшчання па 1-м нацыянальным канале ў шэсць гадзін раніцы. На гэтым іх праца заканчвалася, і іх везлі дахаты адпачываць.
Журналісцкія байкі: Как в газете «Имя» репортажи готовили
«Весёлые времена были в газете “Имя”, когда Илья Прохоров отправлялся готовить репортажи…
Журналісцкія байкі: Как Виктор Мартинович на БТ пробовался
«Дело было в 2005-м году. Тогда я работал в “Белгазете” и делал рубрику “Хорошие новости”, где представлялись какие-то весёлые события и нестандартно, с юморком, обыгрывались.
Журналісцкія байкі: Как советская цензура миллионную шину запретила
Я могу рассказать вам, как с нами, советскими журналистами, во времена нашей молодости работала советская цензура.
Журналісцкая байка: Как белорусские журналистки в Швеции винзавод купили
«Эта история произошла однажды холодной зимой. Зима эта была особенно холодная, поскольку была это зима в Швеции, куда волею судеб занесло группу белорусских журналистов. А Швеция славится абсолютно бесчеловечным отношением к хорошим славянским традициям: алкоголь там продают только до семи вечера и только в определённых магазинах…»
Журналісцкія байкі: Как Сергей Возняк «трымаўся праўды» на Окрестина
«Когда 18 мая у меня дома провели обыск и нашли страшное орудие преступления – системный блок компьютера моего сына и 2 флэшки, меня отвезли в Ленинский РУВД и там объявили, что я на 72 часа поеду в изолятор на Окрестина.
Журналісцкія байкі: Як дыктар N на дзяржаўным радыё эфір адкрываў
«Быў такі выпадак яшчэ падчас нашай працы на дзяржаўным радыё – гэта недзе год 1992-1993-і… Быў у нас такі файны дыктар (не буду называць прозвішча). А ў дыктараў была такая сістэма працы: яны працавалі да гадзіны ночы, потым начавалі ў дыктарскім пакоі, потым адкрывалі праграму вяшчання па 1-м нацыянальным канале ў шэсць гадзін раніцы. На гэтым іх праца заканчвалася, і іх везлі дахаты адпачываць.
Журналісцкія байкі: Як радыёстанцыя «Беларуская маладзёжная» адзначыла 1 красавіка
«...Я была адхіленая ад выканання абавязкаў галоўнага рэдактара на 2 тыдні, тады ж была адхіленая ад эфіру група, якая працавала ў эфіры. Скандал быў неймаверны»...
Журналісцкія байкі: Как Виктор Мартинович на БТ пробовался
«Дело было в 2005-м году. Тогда я работал в “Белгазете” и делал рубрику “Хорошие новости”, где представлялись какие-то весёлые события и нестандартно, с юморком, обыгрывались.
Журналісцкія байкі: «А як нам тады з вамі змагацца?..»
Напрыканцы мінулага года вырашылі мы зарэгістраваць газету «Химик. Два города». Паехалі ў Міністэрства інфармацыі ва ўстаноўлены дзень, у тыя гадзіны, калі яны працуюць. Прыйшлі з калегам, прынеслі дакументы на рэгістрацыю.
Кожны чацвер мы дасылаем на электронную пошту магчымасці (гранты, вакансіі, конкурсы, стыпендыі), анонсы мерапрыемстваў (лекцыі, дыскусіі, прэзентацыі), а таксама самыя важныя навіны і тэндэнцыі ў свеце медыя.
Падпісваючыся на рассылку, вы згаджаецеся з Палітыкай канфідэнцыйнасці